gedicht van de week

Barometer 

 

vanochtend, mijn ogen nog zwak van winters’ duister
ademde ik de geur van gebroken hyacint
bij het openen van het wak zo licht als lente’s luister
was ik zoals dat heet de dichter die bemint

 

een wandeling door de stad bracht mij de kringloop van het woord
ik schreef in mij mijn midden, waarvan geen begin ooit had gehoord

 

de Burchtstraat leek bloeiend, wachtend op een bloem
die in mij zou kunnen groeien en waarvan ik de naam niet noem

 

want ook in Maart nog kan het vriezen
en welk een vergeten dan geschiedt!
alsof wij nooit meer kunnen kiezen
voor de hoop die voorjaar biedt

 

vanochtend was mijn duister zo licht als lente’s tooi
ik hoorde dat ik luister
naar het smelten van de dooi
naar het dichten van de Waal op één en twintig maart
naar het zwichten voor de taal die mij het leven openbaart

gedicht: Marjolein Pieks (4 maart 2012)

 

 

 

Marjolein Pieks